ابنه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابنه . [ اِ ن َ ] (ع اِ) دختر. بنت . ج، بنات .
ابنه . [ اُ ن َ ] (ع اِ) دُژَک . (مهذب الاسماء). گره . عقده . ◄ گره در رسن . ◄ گره در چوب . ◄ دُژَک نی، یعنی گره آن . ◄ دُژَک ساق، یعنی قوزک آن . ◄ سر حلقوم اشتر. غلصمه ٔ بعیر. ◄ مرداستواررای . ◄ دشمنی . عداوت . اِحن . حِقد.کین . کینه . ◄ وصمت . عیب . آهو. ◄ تباهی . ◄ بیماری ضد طبع. ج، اُبَن .