ابوالاغلب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالاغلب . [ اَ بُل ْ اَ ل َ ] (اِخ ) ابراهیم بن عبداﷲ. یکی از رجال دولت بنی اغلب . او به سال ٢١٩ هَ . ق . از دست بنی اغلب حکومت صقلیه داشت و در آن وقت با روم محاربات چند کرد وکشتی های روم بگرفت و بجزایر اطراف ایتالیا لشکر فرستاد و غنایم بیشمار به دست کرد و در سنه ٔ ٢٢٣ مقارن وفات زیادةاﷲبن اغلب از آن مقام خلع و بافریقا شد.