ابوالحارث
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالحارث . [ اَ بُل ْ رِ ] (ع اِ مرکب ) شیر. اسد. (السامی فی الاسامی ). ابوالاشبال . ابوفراس . (مهذب الاسماء). ابوالحرث . غضنفر. لیث . قسوره . حیدر. دلحاث . هزبر. ضیغم . حارث . هرثم . هرثمه .
ابوالحارث . [ اَ بُل ْ رِ ] (اِخ ) کنیت سریج بن یونس مروزی . رجوع به سریج ... شود.
ابوالحارث . [ اَ بُل ْ رِ ] (اِخ ) کنیت غیلان بن عقبةبن مسعود، معروف به ذوالرمة شاعر. رجوع به ذوالرمه ... شود.