ابوالحسن قطب شاهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالحسن قطب شاهی . [ اَ بُل ْ ح َ س َ ن ِ ق ُ ] (اِخ ) هفتمین و آخرین از سلاطین قطب شاهی در غلکنده، فرزند عبداﷲ قطب شاه . او در سال ١٠٨٣ هَ . ق . بسلطنت موروث رسید و در ١٠٩٨ مغلوب عالمگیر پادشاه مغول هند شد و در ١١١٢ در حبس درگذشت .