ابوالحسین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالحسین . [ اَ بُل ْ ح ُ س َ ] (اِخ ) صاعدبن هبةاﷲ. رجوع به ابن مومل ابوالحسین شود.
ابوالحسین . [ اَ بُل ْ ح ُ س َ ] (اِخ ) عتبی . وزیر سامانیان و مورخ . رجوع به عتبی ... شود.
ابوالحسین . [ اَ بُل ْ ح ُ س َ ] (اِخ )علی بن ابراهیم حصری . رجوع به ابوالحسین حصری شود.