ابوالشوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالشوک . [ اَ بُش ْ ش َ ] (اِخ ) حسام الدوله، فارس بن ابی الفتح . از امرای کرد حلوان . او پس از وفات پدر در ٤٠١ هَ . ق . امارت یافت . و با امراء اطراف خاصه برادر خویش مهلهل جنگها پیوست و به سال ٤٣٧ هَ . ق . مغلوب اینال سلجوقی گردید و بیشتر متصرفات وی به تسخیر او درآمد و ناچار با برادر خویش صلح کرد لکن در همان سال درگذشت . و اکراد تابع مهلهل گردیدند.
ابوالشوک . [ اَ بُش ْ ش َ ] (اِخ ) نام طائفه ای از کردان ظاهراً منسوب به ابوالشوک حسام الدوله و این طائفه را بنوعناز نیز نامند.