ابوالطفیل
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالطفیل . [ اَ بُطْ طُ ف َ ] (اِخ ) حارث بن شبیل بجلی . محدّث و ثقه است .
ابوالطفیل . [ اَ بُطْ طُ ف َ ](اِخ ) شبیل بن عوف . رجوع به ابوالطفیل الاحمسی شود.
ابوالطفیل . [ اَ بُطْ طُ ف َ ] (اِخ ) الاحمسی . شبیل بن عوف بن ابی حیّه . او بزمان جاهلیّت درک صحبت رسول صلوات اﷲ علیه کرد و بزهد معروف است و از عمربن الخطاب و زیدبن ارقم حدیث کند.