ابوالمنذر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالمنذر. [ اَ بُل ْ م ُ ذِ ] (ع اِ مرکب ) خروه . (مهذب الأسماء). رنگین تاج . گال . دیک . خروس . ابوالنبهان . ابوالیقظان . ابوسلیمان . ◄ مرغ خانگی . ◄ سیاه گوش . فرانق . پروانه . قره قلاق . تُفّه . پروانک . عناق الارض . غُنجل . عناق . چاووش . وَبَر (؟) و آن شبیه بشغال است . و گویند او پیشاپیش شیر رود و هرجای که آنرا بینند دانند که شیر در آن نزدیکی است .و صاحب المرصع معنی تدرج نیز بر کلمه افزوده است .
ابوالمنذر. [ اَ بُل ْ م ُ ذِ ] (اِخ ) صحابی است .
ابوالمنذر. [ اَ بُل ْ م ُ ذِ ] (اِخ ) محدث است . اواز ابی اسیّد و از او ابن ابی نمر روایت کرده است .