ابوالهیثم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالهیثم . [ اَ بُل ْ هََ ث َ ] (ع اِ مرکب ) عقاب . (دهار) (المرصع) (مهذب الاسماء). آله . و صاحب المرصع اضافه می کند: و الهیثم فرخه ؛ ای فرخ العقاب و قیل َ هو السنّور.
ابوالهیثم . [ اَ بُل ْ هََ ث َ ] (اِخ ) الاعرابی . یکی از فصحای اعراب است . (ابن الندیم ).
ابوالهیثم . [ اَ بُل ْ هََ ث َ ] (اِخ ) خالدبن یزیدبن صفوان شامی القرشی . محدث است و از ضمره روایت کند.