ابوبلقیا

ابوبلقیا. [ اَ بو ب ِ ] (معرب، اِ) (از یونانی اَپُپِلِسَن، شاید مصحف ابوبلسینا) فالج که جز اندامهای چهره هر دو شق تن را فراگیرد.