ابوبکر النقاش

ابوبکر النقاش . [ اَ بو ب َ رِن ْ ن َق ْ قا ] (اِخ ) محمدبن حسن بن محمدبن زیادبن هارون بن جعفربن السند انصاری موصلی الاصل و البغدادی المولد و المنشاء. مقری معروف و عالم بعلوم قرآن و تفسیر. مولد او سال ٢٦٥ یا ٢٦٦ هَ . ق . است . او در طلب حدیث بشرق و غرب اصقاع مسلمانی سفر کرد و در کوفه و بصره و مکه و مصر و شام والجزیره و موصل و جبال و خراسان و ماوراءالنهر حدیث شنود. وی را تفسیریست به نام شفاءالصدور و الاشارة فی غریب القرآن و الموضح فی القرآن و معانیه و ضد العقل و المناسک و فهم المناسک و اخبارالقصاص و ذم ّالحسد و دلائل النبوه و الابواب فی القرآن و ارم ذات العمادو المعجم الاوسط و المعجم الاصغر و المعجم الکبیر فی اسماء القراء و قراآتهم و کتاب السبعة بعللها الکبیر و کتاب السبعة الاوسط و کتاب السبعة الاصغر. وی را از جماعتی بزرگان علما روایت است و جماعتی نیز از او روایت آرند و صلحه و برقانی او را بضعف روایت نسبت کرده اند. وفات ابوبکر بسنه ٔ ٣٥١ یا ٣٥٢ یا ٣٥٠ بوده است .