ابوتراب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوتراب . [ اَ ت ُ ] (اِخ ) کنیت امیرالمؤمنین علی علیه السلام است . بوتراب . رجوع به علی بن ابی طالب بن عبدمناف شود.
ابوتراب . [ اَ ت ُ ] (اِخ ) از متأخرین شعرای ایران، معاصر شاه عباس اول صفوی . مولد او جوشقان و منشاء وی کاشان و در سال ١٠٢٦ هَ . ق . درگذشت .
ابوتراب . [ اَ ت ُ ] (اِخ ) لغوی نحوی . او راست : کتاب الاعتقاب در لغت و کتاب الاستدراک علی الخیل فی المهمل و المستعمل و جماعتی بر این کتاب نقض نوشته اند. (ابن الندیم ). و رجوع به محمدبن جعفر همدانی ... شود.