ابوتغلب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوتغلب . [ اَ ت َ ل ِ ] (اِخ ) عدةالدوله غضنفربن ناصرالدوله حسین، از بنوحمدان . او پس از خلع پدر در سال ٣٤٨ هَ . ق . امارت یافت و در سال ٣٦٩ درگذشت . آل بویه در فاصله ٔ سنوات ٣٦٧ و ٣٦٩ دست او را از الجزیره کوتاه کردندو سمیاطی معروف نخست معلم و سپس ندیم او بوده است .