واژه جو

ابوثقیف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابوثقیف . [ اَ ث ِق ْ قی ] (ع اِ مرکب ) سِرکه . سک . سِرکا. سِتَه . خَل ّ. (المزهر). ادام البیت .

ابوثقیف . [ اَ ث ِق ْ قی ] (اِخ ) رجوع به ابورغال شود.

معنی ابوثقیف | واژه جو