ابوخشینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوخشینه . [ اَ خ ُ ش َ ن َ ] (اِخ ) حاجب بن عمر، برادر عیسی بن عمر نحوی . محدث است .
ابوخشینه . [ اَ خ ُ ش َ ن َ ](اِخ ) زیادی . رجوع به ابوخشینه صاحب الزیادی شود.
ابوخشینه . [ اَ خ ُ ش َ ن َ ] (اِخ ) صاحب الزیادی . محدث است و محمدبن سواء از او روایت کند.