ابوخلده
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوخلده .[ اَ خ َ دَ ] (اِخ ) خالدبن دینار سعدی تمیمی بصری . تابعی است و از انس و ابوالعالیه و حسن روایت کند.
ابوخلده . [ اَ خ َ دَ ] (اِخ ) بشربن المعتمر را در رد ابوخلده کتابی است . (ابن الندیم ).
ابوخلده . [ اَ خ َ دَ ] (اِخ ) حنظله . تابعی است و از امیرالمؤمنین علی و عمر و عمار و ابن مسعود حدیث کند.