ابودلف

ابودلف . [ اَ دُ ل َ ] (ع اِ مرکب ) (اِخ ) خنزیر. (المزهر). خوک . کاس . بغرا.

ابودلف . [ اَ دُ ل َ ] (اِخ ) ظاهراً نام پدر علی دیلم دهقان طوسی است، که حکیم جلیل بلقاسم فردوسی در قطعه ٔ ذیل ایادی او را نسبت بخود می ستاید: از آن نامور نامداران شهر علی دیلم بودُلَف راست بهر که همواره کارم بخوبی روان همی داشت آن مرد روشن روان .

ابودلف . [ اَ دُ ل َ ] (اِخ ) شیبان بن عبدالعزیز الیشکری الخارجی الحروری . رجوع به شیبان ... شود.