ابوربیعه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوربیعه . [ اَ رَ ع َ ](اِخ ) ایادی . محدث است و از ابن بریده روایت کند.
ابوربیعه . [ اَ رَ ع َ ] (اِخ ) زرارةبن ابی الخلال العتکی . محدث است .
ابوربیعه . [ اَ رَ ع َ ] (اِخ ) زیدبن عوف، معروف به فهر. محدث است .