ابورزین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابورزین . [ اَ رَ ] (ع اِ مرکب ) ثرید. ترید. (السامی فی الاسامی ) (مهذب الاسماء). اشکنه . ◄ خبیص . (منتهی الارب ). نوعی حلوا. آفروشه .
ابورزین . [ اَرَ ] (اِخ ) صحابی است و پدر عبداﷲبن ابی رزین است .
ابورزین . [ اَ رَ ] (اِخ ) باهلی . محدث است . او از مالک و موسی بن یعقوب از وی روایت کند.