ابوزرعه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوزرعه . [ اَ زُ ع َ ] (ع اِ مرکب ) خوک . (مهذب الاسماء). خنزیر. (المزهر). ◄ گاو نر. ثور. (المزهر).
ابوزرعه . [ اَ زُ ع َ ] (اِخ ) حاجی خلیفه کتابی بنام مُسندُالشامیین نسبت به ابوزرعه نامی کرده است و معلوم نیست کیست .
ابوزرعه . [ اَ زُ ع َ ] (اِخ ) محدث است . او از ثوبان و از او ابوالخطاب روایت کند.