ابوزید

ابوزید. [ اَ زَ ] (ع اِ مرکب ) عَقْعَق . (المزهر). عَکَّه . زاغچه . کلاژه . کَشگرَک . غُلبَه . شمشیردُنبه . (ادیب نطنزی ). کندش . زاغی . ◄ کِبَر. (المزهر). بزادبرآمدگی . پیری . ◄ روزگار. دهر.

ابوزید. [ اَ زَ ] (اِخ ) مردی موضوع افسانه های حماسی قبیله ٔ بنوهلال عرب .

ابوزید. [ اَ زَ ] (اِخ ) صحابی است .او از رسول صلوات اﷲعلیه و از او مجاهد روایت کند.