ابوسبره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوسبره . [ اَ س َ رَ ] (اِخ ) محدث است . او از محمدبن کعب و از او عمش روایت کند.
ابوسبره . [ اَ س َ رَ ] (اِخ ) مفتی مدینه بوده است . (منتهی الارب ).
ابوسبره . [ اَ س َ رَ ] (اِخ ) ابن ابی رهم بن عبدالعزّی قرشی عامری . صحابی و ذوالهجرتین است . مشاهد را دریافته و بخلافت عثمان درگذشته است . و او سالار جیش عمر بود در فتح شوش و رامهرمز و تستر و جز آن .