ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۱۴۱

گاهی چو ملایکم سر بندگیست گه چون حیوان به خواب و خور زندگیست گاهم چو بهایم سر درندگیست سبحان الله این چه پراکندگیست