ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۷۱

چون شب برسد ز صبح خیزان میباش چون شام شود زاشک ریزان میباش آویز در آنکه ناگزیرست ترا وز هر چه خلاف او گریزان میباش