ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۴۰۱

می‌رست زدشت خاوران لاله آل چون دانه اشک عاشقان در مه و سال بنمود چو روی دوست از پرده جمال چون صورت حال من شدش صورت حال