ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۵۶۸

بر ذره نشینم بچمد تختم بین موری بدو منزل ببرد رختم بین گر لقمه مثل ز قرص خورشید کنم تاریکی سینه آورد بختم بین