ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۶۱۰

ای نیک نکرده و بدیها کرده و آنگاه نجات خود تمنا کرده بر عفو مکن تکیه که هرگز نبود ناکرده چو کرده کرده چون ناکرده