ابوصالح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوصالح . [ اَل ِ ] (ع اِ مرکب ) آفروشه . (مهذّب الاسماء). افروشه . ابوسهل . ابوطیب . خبیص . خبیصه . رجوع به آفروشه شود.
ابوصالح . [ اَ ل ِ ] (اِخ ) کنیت چند تن از محدّثین است .
ابوصالح . [ اَ ل ِ ] (اِخ ) ابن یزداد. رجوع به عبداﷲبن محمدبن یزداد شود.