ابوضربه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوضربه . [ اَ ض َ ب َ ] (اِخ ) محمّد ثالث ملقب به المستنصر از امرای بنی حفص در تونس . او از اواسط شعبان ٧١٧ هَ . ق . تا ربیع الاخر ٧١٨ حکومت راند. وی را در ٧١٧ موحّدین از حبس خلاص کردند و در جنگی که میان او و ابوبکر حاکم تونس واقع شد فاتح آمد و چون به تونس درآمد با وی به امارت بیعت کردند و ملقب به مستنصر گشت لیکن پس از شش ماه ابوبکر بازگشت و تونس رابحیطه ٔ سلطه ٔ خویش درآورد و ابوضربه به قیروان و سپس به مهدیه رفت و بار دیگر در ٧٢٣ هَ . ق . با مدد ابوتاشفین حاکم تلمسان با ابی بکر جنگی دیگر کرد و مغلوب شد و هنگام مراجعت به تلمسان وفات کرد. و زرکشی گوید: الامیر ابویحیی زکریابن الشیخ ابی العباس بن الشیخ ابی عبداﷲ محمّد اللحیانی بن الشیخ ابی محمّد عبدالواحدبویعت له البیعة العامة بمنزل المحمدیه یوم الاحد، ثانی رجب من سنة احدی عشره و سبعمائة ثم لما رأی اضطراب الأحوال و قیام العربان، جمعالعربان و باع الذخایر بالقصبة حتی الکتب و ارتحل لقا بس اول عام سبعة عشر و سبعمائه و بایع الناس ولده الامیر محمّد، اباضربة، بخارج تونس فی اوسط شعبان من العام المذکور، فکانت الخطبة بینه و بین ابیه .