ابوطالب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوطالب . [ اَ ل ِ ] (ع اِ مرکب ) اسپ . فرس . (المزهر).
ابوطالب . [ اَ ل ِ ] (اِخ ) تابعی است . او از ابی هریره و از او یحیی بن ابی کثیر روایت کند.
ابوطالب . [ اَ ل ِ ] (اِخ ) او از طالوت و از او نضربن اسماعیل روایت کند.