ابوطاهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوطاهر. [ اَ هَِ ] (ع اِ مرکب ) اشنان . (مهذّب الاسماء). اشنان که بدان دست شویند. (دهار). دست اشنان . (السامی فی الاسامی ). دستمال .
ابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) از ابی یزید مدنی و از او جعفربن سلیمان روایت کند.
ابوطاهر. [ اَ هَِ ] (اِخ ) او از عبداﷲبن عبیدبن عمیر و از او سلام بن مسکین روایت کند.