ابوعاصم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوعاصم . [ اَ ص ِ ] (ع اِ مرکب ) سِکبا. (مهذب الاسماء) (السامی فی الأسامی ). سِکباج . ◄ پِسْت . سویق . و آن آرد گندم یا برنج یا جو یا نخود بریان کرده باشد که گاهی با شکر آمیزند. قاووت . و در مازندران آرد جو بریان را پیه و پیا گویند. ◄ زنبور. (المزهر) (المرصع).
ابوعاصم . [ اَ ص ِ ] (اِخ ) بوعاصم . در لغت نامه ٔ منسوب به اسدی دو بیت ذیل از او شاهد برای پاچنگ و مچاچنگ آمده است : مال فرازآری و نگاه بداری تا ببرند از در و دریچه و پاچنگ مال رئیسان همه بسائل و زائر و آن تو بکفشگر ز بهر مچاچنگ .
ابوعاصم . [ اَ ص ِ ] (اِخ ) از ابی طفیل و او از ابن عباس روایت کرده است .