ابوعبدا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوعبدا. [ اَ ع َ دِل ْ لاه ] (اِخ ) عکرمةبن عبداﷲ بربری مولی عبداﷲبن عباس از تابعین و محدّث و فقیه است . وفات او١٠٧ یا ١١٥ هَ . ق . و عمر او هشتاد یا هشتادوچهار سال بوده است . و رجوع به عکرمه ... شود.
ابوعبدا. [ اَ ع َ دِل ْ لاه ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲبن محمدبن موسی الکرمانی . از علمای نحو و لغت . او صحیح النقل و خوشنویس بوده و شغل وراقی داشته است و از کتب اوست : کتاب ما اغفله الخلیل فی کتاب العین و ما ذکر انه مهمل و هو مستعمل و ما هو مستعمل و قد اهمل و کتاب الجامع فی اللغة وکتاب النحو و کتاب الموجز فی النحو. (ابن الندیم ).
ابوعبدا. [ اَ ع َ دِل ْ لاه ] (اِخ ) محمدبن عبداﷲبن محمدبن حمویه نیشابوری . رجوع به ابن البیع... شود.