ابوعدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوعدی . [ اَ ع َ دی ی ] (ع اِ مرکب ) کیک . برغوث . (المزهر). ابووثاب . ابوطامر. قذّه . ◄ بچه شیر. شبل .
ابوعدی . [ اَ ع َ دی ی ] (اِخ ) صحابی است .
ابوعدی . [ اَ ع َ دی ی ] (اِخ ) ابراهیم . والد محمدبن ابی عدی . از روات حدیث است .