ابوعذر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوعذر. [ اَ ع ُ ] (ع ص مرکب، اِ مرکب ) ابوعذرزنی ؛ آنکه دوشیزگی او برداشت . (المزهر). دوشیزگی برنده . ابوعذرالمراءة؛ آنکه دوشیزگی او بگرفت . نخستین مرد که با دوشیزه ای آرمد. ◄ مبتکر امری .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوعذر. [ اَ ع ُ ] (ع ص مرکب، اِ مرکب ) ابوعذرزنی ؛ آنکه دوشیزگی او برداشت . (المزهر). دوشیزگی برنده . ابوعذرالمراءة؛ آنکه دوشیزگی او بگرفت . نخستین مرد که با دوشیزه ای آرمد. ◄ مبتکر امری .