ابوعزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوعزه . [ اَ ع َزْ زَ ] (اِخ ) صحابی است .
ابوعزه . [ اَ ع َزْ زَ ] (اِخ ) اسقف ملکیّه در حرّان . او راست : کتابی که در آن بر اسطوروس رئیس طعن کندو جماعتی این کتاب را نقض کرده اند. (ابن الندیم ).
ابوعزه . [ اَ ع َزْ زَ ] (اِخ ) حکم بن طهمان . از روات حدیث است .