ابوعقرب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوعقرب . [ اَ ع َ رَ ] (اِخ ) الأسدی . از عبداﷲبن مسعود روایت کرده است .
ابوعقرب . [ اَ ع َ رَ ](اِخ ) بکری یا کنانی، خویلدبن بجیر یا عویج بن خویلدیا ابن خالدبن عمر یا معاویةبن خویلد. صحابی است .
ابوعقرب . [ اَ ع َ رَ ] (اِخ ) القریحی . صحابی است .