ابوغسان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوغسان . [ اَ غ َس ْ سا ] (اِخ ) محمدبن مطرف المدینی نزیل عسقلان . از روات حدیث است .
ابوغسان . [ اَ غ َس ْ سا ] (اِخ ) عوف بن حسن . از روات حدیث است و محمدبن المثنی از او روایت کند.
ابوغسان . [ اَ غ َس ْ سا ] (اِخ ) محمدبن عمرو ملقب به زُنَیْج . از روات حدیث است و از حکام و جریربن مسلم روایت کند.