ابوفاطمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوفاطمه . [ اَ طِ م َ ] (اِخ ) لیثی یا ازدی یا دوسی . صحابی است و او ساکن شام و مصر بود.
ابوفاطمه .[ اَ طِ م َ ] (اِخ ) مسکین بن عبداﷲ الراسبی الطاحی، حوشب . او از حسن و از او علی بن المدینی روایت کند.
ابوفاطمه . [ اَ طِ م َ] (اِخ ) نشیط. او از علی و از او اعمش روایت کند.