ابوقبیصه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوقبیصه . [ اَ ق َ ص َ ] (اِخ ) برأبن قبیصه خزاعی کوفی . مجاهد از او حدیث کند.
ابوقبیصه . [ اَ ق َ ص َ ] (اِخ ) سکین بن یزید. محدث است . او از عبداﷲبن عبیدبن عمیر و از او عبدالوارث بن سعید روایت کند.
ابوقبیصه . [ اَ ق َ ص َ ] (اِخ ) یزیدبن قنانه ٔ طائی، ملقب به هَلِب . صحابی است .