واژه جو

ابوقربة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابوقربة. [ اَ ق ِ ب َ ] (اِخ ) عباس بن علی بن ابیطالب، علیهم السلام . رجوع به ابوالفضل ... و رجوع به عباس ... شود.

ابوقربه . [ اَ ق ِ ب َ ] (ع ص مرکب، اِ مرکب ) کنیتی بعض اسبان عرب را.

معنی ابوقربة | واژه جو