ابونیزر

ابونیزر. [ اَ ن َ زَ ] (اِخ ) یاقوت در معجم البلدان در کلمه ٔ عین ابی نیزر گوید: روایت کرد یونس از محمدبن اسحاق بن یسار که ابونیزر که عین ابی نیزر بدو منسوب است غلام علی بن ابیطالب رضی اﷲ عنه پسر نجاشی ملک حبشه بود و این همان نجاشی است که مسلمین را در هجرت حبشه پناه داد و امیرالمؤمنین علی علیه السلام او را در مکه نزد تاجری بیافت و ویرا بخرید و بمکافات نیکوئیهای پدر او با مسلمانان مهاجربه حبشه آزاد فرمود و گفته اند آنگاه که نجاشی بمرد و در اوضاع آن ملک پریشانی راه یافت مردم حبشه وفدی بعرب فرستادند تا او را بحبشه بازبرند و تاج و تخت پدر بدو سپارند و او بدین وقت در خدمت علی علیه السلام بود. و از قبول درخواست آنان سر باز زد و گفت پس از آنکه خدای تبارک و تعالی نعمت مسلمانی بمن ارزانی فرمود مرا بیش ملک و شاهی نباید و گوید ابونیزر ببالا از هرکس بلندتر و از هرکس خوب روی تر بود و رنگ حبشیان نداشت و هر بیننده او را از قوم عرب گمان می برد و ابومحلم محمدبن هشام در اسناد خویش روایت کند که ابونیزر پسر یکی از ملوک غیر عرب بود و سپس مرا درست شد که پسر نجاشی بود و او در کودکی بمسلمانی رغبت کرد و نزد رسول صلوات اﷲ علیه شد و ایمان آورد و در خانه های رسول (ص ) ببود و پس از رحلت آن حضرت نزد فاطمه و اولاد او علیهم السلام شد. و رجوع به عین ابی نیزر شود.