ابوهزان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوهزان . [ اَ ؟ ] (اِخ ) عطیةبن ابی جمیله . رجوع به ابوهزان عطیةبن رافع شود.
ابوهزان . [ اَ ؟ ](اِخ ) عطیةبن رافع و گفته اند ابن ابی جمیله . تابعی است . او از معاویة و از او صفوان بن عمرو روایت کند.
ابوهزان . [ اَ ؟ ] (اِخ ) نضربن عبداﷲ العجلی . محدث است .