ابوکبیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوکبیر. [ اَ ک َ ](اِخ ) نام قصبه ای به ٨٧ هزارگزی شمال شرقی قاهره .
ابوکبیر. [ اَ ک َ ] (ع اِ مرکب ) صُرَد. (المرصّع).
ابوکبیر. [ اَ ک َ ] (اِخ ) اهوازی . احمدبن محمدبن فضل . او راست : کتاب مناقب الکتاب . (ابن الندیم ).