ابوکلده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابوکلده . [ اَ ک َ دَ] (ع اِ مرکب ) کفتار. (مهذب الاسماء). کفتار نر. (منتهی الارب ). ◄ یکی از کنیتهای مردان عرب .