ابکر

ابکر. [ اَ ک ُ ] (ع اِ) ج ِ بَکر. شتربچگان یا شتران جوانه یاشتران پنج ساله تا شش ساله یا شتربچگان به سال دوم درآمده یا شتربچگانی که دندان نیش نه برآورده باشند.

ابکر. [ اَ ک ُ ] (اِخ )نام بیابانهائی به بادیه و آنرا بکرات نیز نامند.

ابکر. [ اَ ک َ ] (ع ن تف ) شب خیزتر. سحرخیزتر: ابکر من غراب .