ابیان

ابیان . [ اِب ْ ب َ ] (اِخ ) نام قریه ای نزدیک قبر یونس بن متی . (مراصدالاطلاع ) (معجم البلدان ).

ابیان . [ اَ ب َ ] (ع ص ) مرد سرباززننده . کاره . ◄ مردی که ناخوش دارد طعام را. ◄ مردی که ناخوش دارد زن فرومایه را. ج، اِبیان .

ابیان . [ اِب ْ ] (ع ص، اِ) ج ِ اَبی ّ و اَبَیان .