اتاوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اتاوی .[ اَ ] (ص نسبی ) از مردم اَتاوه . اهل شهر اَتاوه .
اتاوی . [ اَ وا ] (ع اِ) ج ِ اِتاوَه .
اتاوی . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ اِتاوَه .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اتاوی .[ اَ ] (ص نسبی ) از مردم اَتاوه . اهل شهر اَتاوه .
اتاوی . [ اَ وا ] (ع اِ) ج ِ اِتاوَه .
اتاوی . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ اِتاوَه .