اترع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اترع . [ اَ رَ ] (ع ص ) سیلی که وادی را پر کند. (منتهی الارب ). ◄ سیری اَترَع ؛ رفتاری سخت .