اتفاقیه/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(اِ تِّ یُِ) [ ع. اتفاقیه ] (ص نسب.) مؤنث اتفاقی. ۱- اتفاق افتاده، واقع شده. ۲- گاه به گاه.واژه قبلی: اتفاقیواژه بعدی: اتقاء